Op een late avond was het tijd voor de uitwedstrijd tegen Wageningen MW2. Ofnouja uit, de locatie was ongeveer 200 meter verwijderd van de plek waar we normaal afspreken om te gaan rijden. Desalniettemin was er wel een aanbod om met de auto naar de sporthal te gaan. Gelukkig waren veel van ons sportief genoeg om op de fiets of zelfs lopend op de badslippers naar de zaal te komen.
De wedstrijd werd ingeschat als een pittige pot, waar we heel hard zouden moeten strijden om niet finaal onderuit te gaan. Dat geeft de speler moed. We begonnen deze wedstrijd met Daniël, Bart, Maud en Marleen in de aanval en Deen, Kamiel, Lara en Marieke in de verdediging. Helaas ging het in de eerste aanval al mis, een schot van afstand ging er meteen in bij de tegenstander. Maar zo snel waren wij niet uit het veld geslagen, de tweede aanval en dus onze eerste aanval was ook meteen raak. Maureen schoot de bal er van afstand in en zo stond het binnen een minuut 1-1. Deze snelle opening zette nog even door, met twee schoten tegen, een schot voor van Bart, en weer een schot tegen zette de stand op 5-2. Toen werd het tijd om weer even terug te slaan. Het scoringspercentage lag in deze helft bij beide teams erg hoog. Een schot van Lara, een prachtige bovenhandse doorloopbal en een strafworp van Daniël, en daarna een schot van Kamiel zorgde er zelfs voor dat we met 5-6 voor kwamen te staan. Daarna liep de score een tijdje redelijk gelijk op. Maud, Daniël, Kamiel en Bart wisten nog te scoren en zette de stand op 12-10. Helaas nam de tegenstander nog een eindsprintje en eindigde we met 14-10 in de rust.
Geen man overboord zou je denken. We speelden ook ontzettend goed en waren volledig van plan dit zo door te zetten in de tweede helft. Ook in de tweede helft werd niet slecht verdedigd en menig aanval creëerde meerdere kansen. Het enige wat achterbleef was het scoringspercentage aan onze zijde. Wageningen bleef lekker doorscoren, terwijl wij daar een stuk meer moeite mee hadden. De ene na de andere lange bal vloog in de korf en we kregen zelfs een paar doorloopballen tegen, Wageningen MW2 blijkt van alle markten thuis. Débaldérin wist wel nog twee schoten (Bart en Maureen) en een stip te maken (Daniël), al werd er ook een stip gemist door mij (Tirza). Dus wanneer je mij eens op een training ziet verschijnen moet je maar even vragen naar de bitterballen. Toen stond het 24-13. Om (toen nog aanstaande) vader Bart een beetje te verlichten trok zelfs de coach nog even de lange broek uit om nog 10 minuten mee te doen. Hier kwamen nog twee mooie kleine kansjes uit en zo eindigde de wedstrijd op 25-15.
Goals: Daniël (4), Bart (3), Maureen (2), Kamiel (2), Reinier (2), Lara, Maud
Geschreven door Tirza